Dunaj -- dorpsbewoners die het slachtoffer werden

Op de marmeren plaat zijn er onder het tekstgedeelte 13 houten kogels en een houten sleuf van een bijl bevestigd, die de hoofden van de slachtoffers en de guillotine symboliseren.

In de herinnerings- zaal waar deze plaat zich bevindt, leiden de deuren met de inscriptie "GEDENKSTÄTTE". Via de ingang betreden we een voorzaal, die vooralsnog leeg is, maar de voorzitter van het gerechtshof Friedrich Forsthuber heeft aangekondigd dat er in de lente van 2024 een bredere presentatie van de slachtoffers van het nationaalsocialistische rechtsstaatregime in deze ruimte zal worden ingericht. Op het vroegere executieplein betreden we via de volgende deuren met de inscriptie "ZUM HINRICHTUNGSRAUM". Aan de linkerkant van de muur hangt een grote foto van een guillotine, met behulp waarvan de nazi's veroordeelden hebben vermoord. In de hoek, bekleed met keramische tegels, staat een altaar en ernaast een pijp, waarop een buis voor het afvoeren van bloed is bevestigd. Op de vloer is een afvoer voor bloed, nu bedekt met een rooster – een kaarssteker. Alle herinneringsplaten bevinden zich aan de rechterkant van de muur. Aan de achterwand hangen meerdere linten in de kleuren van de Oostenrijkse vlag met de inscriptie "Niemals vergessen".

Na de aansluiting van Oostenrijk bij het Derde Rijk in 1938 zijn veel lokale Slovenen ingezet in de Wermacht. Sommigen reageerden niet op de oproep, maar verborgen zich, veel van hen op het gebied van het buurland Joegoslavië. Hetzelfde geldt voor sommigen die al dienst hadden gedaan. Daarbij was ook Tomaz Olip uit Sel. Toen de Duitsers in 1941 Joegoslavië binnenvielen, keerde hij terug naar zijn geboortedorp en bouwde in juni 1942 in de Hlipovčnikova kloof een geheime bunker. Net zoals vele andere deserteurs, die de titel "groene kadern" kregen, heeft hij vaak geholpen aan de partizanen, maar zich niet bij hen aangesloten. Na de aanklacht van de gearresteerde Peter Blažič heeft de gestapo op 1 december de bunker binnengedrongen en Olip en Jaka Oražja gearresteerd. In de bunker vond de gestapo ook Olips dagboek. In de eerste maanden van 1943 volgden veel arrestaties van activisten uit Koritza, enkele van hen ook op basis van Olips dagboek. In totaal heeft de gestapo uit Celovec in 1943 aanklachten ingediend vanwege grote verraad. Vijfentwintig personen, waaronder degenen genoemd, zijn op 7 april voor een volksrechterlijke rechtszaak in Celovec gesteld. De beroemde rechter Roland Freisler, die voor deze gelegenheid uit Berlijn is gekomen, veroordeelde hen twee dagen later dertien tot de doodstraf. Ze werden naar de "grijze huis" in Wenen gebracht, waar ze op 29 april met de guillotine werden afgeslacht. Hoewel niet allemaal uit Sel kwamen, maar ook uit de omgeving, worden ze bekend als de "Selske slachtoffers". (Overgenomen uit Brigitte Entner: Kaj človek vse doživi!/Was der Mensch alles erlebt! Mohorjeva družba, Celovec 2018)

.

De plaat is 50 jaar na het misdrijf door de Centrale voor Oostenrijkse nationaliteiten en inwoners van Sel geplaatst.

De zaal is voor het publiek toegankelijk elke eerste dinsdag van de maand om 15.00 uur. Over dit tijdstip informeren glazenplaten in het Duits en Engels aan weerszijden van de ingang van het gerechtshof.

Zie het monument op de kerk in Oostenrijkse Koritza, Sel - Fara