Dunaj — zwoleňské obetě

Op marmorensen plaatse sta aan het tekst ondergelegd 13 gekruide kruiden en een gesneden messentje, wat symboliseert dat van de slachtoffers en de guillotine.

In herinneringszaal
waarop de deur naar binnen leidt met het opschrift "GEDENKSTÄTTE", lopen we in op een leeg voorraam. De raadsheer van het recht, Friedrich Forsthuber, heeft voorspeld dat er in 2024 een breder vertoon van de slachtoffers van nazi-regime zal worden geplaatst. Na het oude gevangeniskamp lopen we door de volgende deur met het opschrift "ZUM
HINRICHTUNGSRAUM". Links aan de muur is een grote foto van de guillotine, die de nazi's gebruikten voor het uitschakelen van veroordeelde gevangenen. In de hoek, omzoomd door porseleinen pannen, staat een altaar met ernaast een pipet waarin bloedwaslijn is geplaatst. Op de vloer zijn kotsbakken, heden overgroeid met een net - een staande lamp. Alle herinneringsplaten zitten aan de rechtermuur. Achterin hangen meerdere ketenen in de kleuren van de Oostenrijkse vlag en er staat: "Niemals vergessen".

Zodra Oostenrijk in 1938 werd geannexeerd door het Derde Rijk, werden veel plaatselijke Slaven ingeschakeld in de Wehrmacht. Sommigen hebben zich niet gedeisd gehouden, maar zijn zich verscholen; vele waren op het grondgebied van naasten Joegoslavië. Hetzelfde geldt voor enkele die al dienst hadden gelegd. Tomaž Olip uit Sel was er ook bij. Toen de Duitsers in 1941 Joegoslavië bezetten, keerde hij terug naar zijn thuiswijk en bouwde in juni 1942 in Hlipovčnik een verduidelijkingskelder. Zoals talloze andere deserters, die met de bijnaam "groene kader" werden aangeduid, heeft hij vaak geholpen met partizanen, maar zich niet bij hen gemeld. Na het overleg van gevangene Petra Blažič door de Gestapo op 1 december stortte deze in de kelder en nam Olip en Jaka Oražeja mee. In de kelder vond hij ook Tomaž Olive's dagboek. Na een aantal arrestaties van Korošce actievolken, waaronder er enkele op basis van Olivens dagboek werden onthuld, stuurde de Celovski gestapo 134 op het menselijke rechtbank vóór 7 april aan. De schandveld Roland Freisler, die uit Berlijn gekomen was voor deze gelegenheid, veroordeelde ze twee dagen later tot doodstraf. Ze werden overgebracht naar de "zwarte woning" aan de Donau, waarop ze op 29 april met de guillotine werden ghesloten. Hoewel niet alle Selaren in waren, en sommigen ook uit omstrede gebieden, worden ze bekend als "landelijke slachtoffers". (Samengevoegd naar Brigitte Entner: Wat heeft een mens alles meegemaakt!/Was der Mensch alles erlebt! Mohorjeva genootvereniging, Celovec 2018)

.

De plaat is geplaatst op de 50-jarige herdenking van het misdaan door het Oostenrijkse volk en de Selaren.

De zaal is open voor het publiek elke eerste woensdag in het maand om 15 uur. Over deze info beschikt een glazen plaat op Duits en Engels naast de ingang van het rechtbankgebouw.