Dušan Poženel-Đuro

Rojen werd in 1911 in Basovici bij Trešča. In het jaar 1942 maakte hij de hoofdpreparatieve werken en plande hij een aanval op partizanen tegen de goudmijn Huda Jama. Op Kurjensmij was hij gevecht met een wapenhandelaar. Wapenhandelaar Bence schoten hem in het knie, maar om niet in vijandige handen te vallen, schoten hij zelf in zijn hoofd.

A. Mavri, zeeëmigranten in Lasko.

»Pavla Rovan-Jana, een 36-jarig activist, werd in 1941 uitgezet naar Servië. Dušan Poženel was een goudmijnwerker bij de goudmijn Huda Jama en ging al in 1941 naar de partizanen, waar hij later in 1944 omkwam. Het handschrift van het manuscript behoort aan de auteur. Go 75.

Sporen Dušana Poženela

Geboren ben je op de steile bergen
die je als volk bewaard hebben
wanneer in Basovici die tijd

de mensen van ons kroon lieten vloeien.

Tragedie drukte je gezicht in
maar groeide je jonge vleugels omhoog.

Een storm trof de bergen over
maar onze strijd brak hem niet af.

Naar het noorden ging je zoeken

voor de zachte aarde van je eigen mineur

en weer onderging je pijn, broeder van broeder
maar hij kan je moed niet dempen.

Op ons mooie land

hadden vreemde horden hun voet gezet

en het heeft ingesneeuwd bij onze heiligdommen.

De gloedvolle dagen hebben ze geteerd.

Toen als adelaar van de bergen

uitbreidde je jouw trotsende vleugels

in bescherming voor onze thuislanden
die onze kroon met hun bloed heeft ingezwaaid.

Om jou heen groeiden sterke strijders
genomen uit armoede
die opstaan om hun lot te bepalen
gevoerd door licht van de wijsheid.

Vuurwolken over een berg in zonlicht

verdwenen na het verbranden van je hart –

de vleugels van de adelaar zijn gebroken.«

Boris Paternu, Slovensk sènsnište upora, Dertië knjiga /Zaledne/, Novo mesto: Dolenska založba, Znanstveni institut filozofsko fakultete, 1996, blz. 304.