Apače, Lesjak Ivan - Petja

«In de zwarte […] stond de koerier Petja te wachten – met zijn echte naam Ivan Lesjak, uit de zwarte op de Koroška. Hij woont er nog steeds zijn 78-jarige moeder, een mijnwerker weduwe. Zijn oudere broer woont ook daar ergens in de buurt. Petja zelf woont sinds de oorlog ver weg aan de andere kant. Een tijdje was hij in Gornja Radgona, nu woont hij echter in Apače. […]

We beginnen met het verhaal over hoe Petja bij de partizanen is gekomen. 'Het eerste keer dat ik partizanen zag was in Javor in september 1942. - Met ons ga je mee, we gaan die mensen ophalen die in de Duitse leger dienen, zeiden ze. Ik ging. 'sAvonds, eigenlijk laat in de nacht, liet me iemand uit de dorps een leeslamp lenen, zodat ik naar huis kon komen. Ik sliep als een beer, toen iemand me wakker maakte. Ik keek: voor me stond mijn vader, achter hem de politie. - Je was gisteren bij de partizanen, maar je hebt niets gemeld! We gaan je doden. In eerste instantie begreep ik niets, daarna bleek ik te verward zijn: - Ik zou het wel hebben gemeld, maar het leek me erg zwaar om jullie midden in de nacht te wekken. Nu ben ik er juist aan gekomen. Hoewel zijn verontschuldiging dom was, bleef het toch op een of andere manier overtuigend. Ze hebben me niet meegenomen. Vanaf dat moment werkte ik samen met Delalut voor de partizanen. Die is later als een verrader geschoten – toen ik al bij de partizanen was.'»

Neža Maurer, Zveza mora ostati, Ljubljana: Zavod Borec in Ljubljani, 1967, blz. 283, 322.

Fotografie: Lesjak Ivan - Petja, Geneanet, Begraafplaats Apače, blz. 33.