Anton Poznik en Viktor Jurkas

Sistory vermeldt voor Poznik de datum van overlijden 20. 4. 1942, voor Jurkasa echter
de geboortedatum 5. 7. 1908.

»Naast deze techniek werkte ze ook nog steeds voor de techniek van de omringende comité van de KPS in Jesenice bij de berg Ajdno boven de dorp Potoki, die haar na de uitgifte van de ruimte van het omringende comité verplaatsten naar een bepaalde huis tussen Zapuža en Radovljica. Daar werkte hij tot hij vertrok naar Mišače Viktor Jurkas - Bine, die in de techniek lokale vliegers en de gorenjske uitgave van de Slovenske Poročevalca produceerde. [..] In het jesenisch district in het begin van 1943 was er geen echte techniek. Toen Viktor Jurkas - Bine echter uit de Ljubljanska regio naar het jesenisch district kwam, produceerde hij literatuur voor het district, maar alleen tot maart 1943, toen hij naar Arigler ging op Mišače.« (Jože Krall, Partizanne tijgvers in Slovenië, III.,/ Gorenjske en štajerske tijgvers/, Ljubljana: Knjižnica NOV en POS, 1976, blz. 201, 207)

»In de boršt van Udine kwamen in het einde van maart en in het begin van april 1942
de eerste deelnemers Jože Šolar - Jožca en de nieuwe deelnemer Alojz Stružnik - Jug, Jože
Rupnik - Triglav, Stane Konc - Kos, Vlado Peraić, Franc Jagodic, Branko
Djordjević, Anton Poznik, Danilo Rejc, Karel Bečan, Janko Vogrič, Srečko
Perhavec, Slavko Švegelj en de broers Lado en Slavko Smuk bij. [..] De groep bleef ook de volgende dag in de boršt van Udine. Ze konden pas de volgende nacht vertrekken, toen de hajka begon te slabbelen. In deze groep waren er ook twee gewonden: Stane Žagar jr., die niet meer kon lopen en die ze moesten dragen, en de commandant vóda Janez Perko. [..] In deze groep waren er naast de commandant Alojz Hrovat, Staneta Žagar jr. en Janez Perko ook Jaka Rabič, Ivan Županec, Stane Šmid, Stanko Mlakar, Tonček Zupan, Ivan Stroj, Stane Pavlin, Vladimir Peraić, Tone Poznik, Danilo Rejec en de broers Lado en Slavko Smuk. [..] De groep, die daarna vertrok, vertelde Stane Žagar over een grot boven de Savska strug bij Okroglem, waar ze tijdelijk zich konden verbergen. … De nacht van de eenentwintigste april was koud en lang. [..] Voor de ochtend van de 21e april verlieten Vladimir Peraić en Stane Šmid de rivier. De top van de berg was echter al bereikt door de Duitsers. [..] De eerste ochtendlichting van de 22e april bracht de omsingelde partizanen wakker. [..] Nu, toen elke hoop op oplossing was verloren, besloten de partizanen te besluiten dat ze zichzelf zouden afmaken. Ze mogen levend niet worden.  [..]  In hun laatste momenten begonnen ze partizanne en andere revolutionaire liederen te zingen, riepen ze vrijheid aan Slovenië en de communistische partij en zwoerden ze tegen de fascistische. [..] De partizanen vernietigden in de laatste minuten hun wapens en voorraden en schoten hun patronen op. De laatste bleven ze houden; met deze schoten werden er zes neergeschoten. [..] Op de dode Poznik en Smuk lagen Stane Žagar, Jaka Rabič, Ivan Županec, Lojze Hrovat, Stane Pavlin en Ivan Stroj.«  (Ivan Jan
 Kokrški odred /Narodnoosvobodilni boj pod Karavankami,  I. Ljubljana:
Knjižnica NOV en POS 26/4, 1980,  174, 175, 182, 183, 190, 191, 193, 194)