Anton Lukanc

Sistory vermeldt Naam en achternaam: Anton Lukanc, Vader: Alojz, Moeder: Antonija, Geboortedatum: 03. 10. 1922, Geboorteplaats: Podklanc, Woongeboorteplaats: Podklanc, Oud gemeente: Dravograd, Nieuwe gemeente: Dravograd, Beroep (sociale status): student, Dooddatum/verdwenen: 00. 00. 0000, Doodplaats/verdwenen: Šidsko polje, Land van begraving: Servië.

»De Sloveense bataljons heeft bijna de hele Sremske frontlijn overgenomen. Hun mannen en jongens marcheerden soms overdag, soms 's nachts, in de sneeuw, de kou en de wind, hongerend, naakt en verscheurd. Zelfs de goddelozen en de vloekers hebben weer gezongen.

In de nacht tussen 16. en 17. januari 1945 heeft de bataljons posities ingenomen ten westen van Ilok, tussen Opatovce en Sodin. De wachtposten en patrouilles hebben hun slaap beschermd. Er was constante waakzaamheid nodig, aangezien de vijand, die in Srems nog steeds krampachtig weerstand bood, direct achter ons zat.

Aan de oostkant begon het al heel zachtjes te licht worden.

Wat is dat? Alsof vrachtwagens in de verte rammelen. Daarna, alsof de sneeuw schreeuwt. Stappen! Voetstappen! Het gerommel van motoren!

De Duitsers zijn hier! Ze vallen aan!

Rafels snijden in onze posities. Uit de duisternis komt een wit geschilderde Duitse tank tevoorschijn, omringd door soldaten in witte kleding. De machinegeweren en de mitrailleurs schreeuwen woest. De tankkanonnen schieten vuur en dood. Bommen en granaten vallen op de versterkte posities. Dit is een hel!

De strijders grijpen naar hun wapens en verdedigen zich wanhopig. De bevelen van de commandanten zijn bijna niet te horen in het geschreeuw. Op de aanval! Met het mes! Te laat..

De vijand heeft het geluk van de verrassing op meerdere plaatsen behaald, waar hij zijn sterke krachten met veel techniek heeft geconcentreerd. Hij heeft ook de vleugel van de bataljons doorbroken en begint hem om te ringen.

Arme jongens! Geen moed kon hen helpen om niet massaal te vallen. Drie van hen zijn met protitankbommen op de tank afgestormd, maar de dood heeft hen van de grond geveegd. In de bunker ligt een mitrailleur die net zijn schoolbanken heeft verlaten. Met zijn 'machine' heeft hij een rij aanvallers vernietigd, maar nu ligt hij dood. In Beograd heeft zijn liefdevolle moeder met haar hart voor hem getrempeld. Ook de commandant Dolšak is dood.

'Uitwijken! Terug! Red jezelf, wie dat kan!'

De overlevende strijders vluchten over het gesneeuwde veld. [..]

Maar achter de vluchtenden bleven de lichamen liggen. [..]

Na deze strijd heeft de bataljons 77 dode strijders verloren, nog meer gewonden, enkele ook gevangen genomen.

[..]

De Sremske velden zijn door het bloed van alle volkeren van Joegoslavië bevlekt, ook van Slovenen – als bewijs van de broederschap en eenheid van allen.

De Sremske velden zijn geworden als Doberdob, een nieuw graf van Slovense jongens..»

Rudi Dobovišek-Kučej, Uit de vrijwilligersnotities, in: Fran Roš, Slovense vluchtelingen in Servië 1941–1945, Maribor: Uitgeverij Obzorja, 1967, blz. 479, 480.

»LIJST van strijders en overleden gewonden van de Sloveense vrijwilligersbrigade in Servië, opgenomen in de I. krajina-brigade als haar 5. bataljons: [..] Lukanc Anton [..]«

Fran Roš, Slovense vluchtelingen in Servië 1941–1945, Maribor: Uitgeverij Obzorja, 1967, blz. 480, 481.