Colfiorito, taborišče

Campo di Colfiorito, een zaal in het jaar 1882, toen bouwmeesters negen loppen op het terrein, genaamd "Campo San Pietro", bouwden.

Het was bedoeld als een artillerie-terrein en militair schuilplaats voor groepen en begon zijn activiteit in het jaar 1885.

In 1936 werd besloten dat de militairen van Colfiorito zou worden gebruikt als een internationaal kamp, bedoeld voor de opname, bij behoeve, van gevaarlijke elementen uit politieke redenen of militair.

De installatiecapaciteit van de gebouwen de aanwezigheid van water en elektriciteit, de mogelijkheid van beperking van beweging op het gebied, afgezet door een elektrische hek, de morfologie van het terrein hebben bijgedragen aan de omvorming van dit militaire kamp tot een echte concentratiekolonie.

Van juli 1940 waren er meer dan 170 politieke interniranen in het kamp opgesloten, in de lente van 1941 werd het kamp uitgebreid met de bouw van nog zeven houten barakken en van januari tot augustus 1943 kwamen er veel gevangenen binnen, tot 22 september 1943. Er was een massale vlucht van internirane (meer dan 1200 personen), van wie slechts 300 de vlucht afwezen.

Na de aardbeving van 1997 zijn negen opslagplaatsen geworden tot zeven, op de plaats van de laatste twee staat nu een autodomein service. Ze hebben een grondige vernieuwing ondergaan, slechts één barak is gebleven zoals hij was, en dat is de barak waarin vandaag de waardevolle natuurhistorische museum van het park Colfiorito is.

Bron: https://www.comune.foligno.pg.it/

Solemnale opening van het geheugenplaats voor het concentratiekamp Colfiorito – Studiecentrum voor internatie en deportatie "Olga Lucchi".

Zaterdag, 20 januari 2024, om 10.15

Solemnale opening van het geheugenplaats in de lesruimte van het natuurhistorisch museum

uitgesproken door: R. Zampolini, C. Di Sante, M. Lucidi, C. Rutili, A. Stramaccioni, vertegenwoordigers van Officina della Memoria en Valle Umbra en Sibillini GAL

Details van het programma kunt u bekijken op de bijgevoegde foto's. Ook al zijn we niet betrokken vanwege bekende redenen (1, 2), zijn we als auteurs van onderzoek als antifaanisten en als maatschappij Jugocoord ons werk gedaan en kunnen we trots zijn op het resultaat. We zullen blijven actief en alert zijn, zodat de herinnering aan de feiten altijd opnieuw wordt gewekt en nooit vergeten wordt dat de meeste internirane en buitenlandse slachtoffers in Colfiorito en de omgeving van de Joegoslaven waren!

Bron: Memoriale del Campo di concentramento di Fiorito