Colfiorito, taborišče

Campo di Colfiorito, een zaal in het jaar 1882, toen
bouwmeesters negen loppen op het terrein, genaamd "Campo San
Pietro", bouwden.

Het was bedoeld als een artillerie-terrein en
militair schuilplaats voor groepen en begon zijn activiteit in het jaar 1885.

In 1936 werd besloten dat de militairen van Colfiorito
zou worden gebruikt als een internationaal kamp, bedoeld voor de opname, bij
behoeve, van gevaarlijke elementen uit politieke redenen of militair.

De installatiecapaciteit van de gebouwen
de aanwezigheid van water en elektriciteit, de mogelijkheid van beperking van
beweging op het gebied, afgezet door een elektrische hek, de morfologie van het
terrein hebben bijgedragen aan de omvorming van dit militaire kamp tot een
echte concentratiekolonie.

Van juli 1940 waren er meer dan 170 politieke
interniranen in het kamp opgesloten, in de lente van 1941 werd het kamp uitgebreid
met de bouw van nog zeven houten barakken en van januari tot augustus 1943
kwamen er veel gevangenen binnen, tot 22 september 1943. Er was een massale
vlucht van internirane (meer dan 1200 personen), van wie slechts 300 de vlucht
afwezen.

Na de aardbeving van 1997 zijn negen opslagplaatsen
geworden tot zeven, op de plaats van de laatste twee staat nu een autodomein
service. Ze hebben een grondige vernieuwing ondergaan, slechts één barak is
gebleven zoals hij was, en dat is de barak waarin vandaag de waardevolle
natuurhistorische museum van het park Colfiorito is.

Bron: https://www.comune.foligno.pg.it/

Solemnale opening van het geheugenplaats
voor het concentratiekamp Colfiorito – Studiecentrum voor internatie en
deportatie "Olga Lucchi".

Zaterdag, 20 januari 2024, om
10.15

Solemnale opening van het geheugenplaats
in de lesruimte van het natuurhistorisch museum

uitgesproken door: R. Zampolini, C. Di
Sante, M. Lucidi, C. Rutili, A. Stramaccioni, vertegenwoordigers van Officina della
Memoria en Valle Umbra en Sibillini GAL

Details van het programma kunt u bekijken op de bijgevoegde foto's. Ook al zijn we
niet betrokken vanwege bekende redenen (1, 2), zijn we als auteurs van onderzoek
als antifaanisten en als maatschappij Jugocoord ons werk gedaan en kunnen we
trots zijn op het resultaat. We zullen blijven actief en alert zijn, zodat de
herinnering aan de feiten altijd opnieuw wordt gewekt en nooit vergeten wordt dat
de meeste internirane en buitenlandse slachtoffers in Colfiorito en de omgeving
van de Joegoslaven waren!

Bron: Memoriale del Campo di
concentramento di Fiorito