Homec, graf, Avbelj Ciril, Marija, Olga

Ciril Avbelj, Sistory: Vader: Franc, Moeder: Marija, Geboortedatum: 16. 03. 1921, Geboorteplaats: Šmarca, Woongebied: Šmarca, Oud gemeentelijke eenheid: Homec, Nieuwe gemeentelijke eenheid: Kamnik, Beroep (sociale status): sleutelganger, Dooddatum/verdwijning: 22. 07. 1944, Doodplaats/verdwijning: Dobeno, Land van begraving: Slovenië.

---

Marija Avbelj, Sistory: Vader: NULL, Moeder: Marjeta, Geboortedatum: 05. 10. 1898, Geboorteplaats: Šmarca, Woongebied: Nožice, Oud gemeentelijke eenheid: Homec, Nieuwe gemeentelijke eenheid: Kamnik, Beroep (sociale status): huishoudster, Dooddatum/verdwijning: 18. 04. 1945, Doodplaats/verdwijning: Kamnik, Grafplaats: Kamnik, Žale.

---

Olga Avbelj, Sistory: Vader: Franc, Moeder: Marija, Geboortedatum: 16. 01. 1931, Geboorteplaats: Šmarca, woongebied: Nožice, Oud gemeentelijke eenheid: Homec, Nieuwe gemeentelijke eenheid: Kamnik, Huwelijksgesteldheid: minderjarig, Beroep (sociale status): huishoudhulp, Dooddatum/verdwijning: 18. 04. 1945, Doodplaats/verdwijning: Kamnik, Grafplaats: Kamnik, Žale.»14 april 1945, kwam Marija Avbelj uit Nožice naar Jasen bij Radomlje en zei tegen haar zoon Alfonz: «Ik heb jullie wat eten meegebracht.» Marijas 23-jarige zoon Alfonz-Savo was commandant van een stenen eenheid van de VDV. Savo's broer Slavko was partizaan en viel in juli 1944.

«Duitse families verlaten al Kamnik,» zei ze tegen de strijders. «Bij ons zijn er al twee maanden geen vrijwilligers of Duitsers meer. Waarom komen jullie niet de spoorlijn minen? Jullie moeten voorkomen dat ze nu, aan het einde van de oorlog, het goirde goed naar Duitsland meenemen.»

Op moeders advies besloot Savo tot actie.

«Mama, ga terug naar huis. 'sAan de avond zullen we ons melden thuis, waar we de dag doorbrengen, en 's avonds zullen we de spoorlijn minen.»

Marija keerde terug naar Nožice. 'sAan de avond van 16 april 1945 kwam Savo thuis met drie strijders. [..]

Rond tien uur 's morgens zag Savo via het raam een groep vrijwilligers die op hun fietsen naar het huis reden.

«Vrijwilligers komen!» waarschuwde Savo zijn moeder, zus en strijders.

«Ze rijden hier al vaker langs,» antwoordde zijn moeder.

«Minka, sluit de deuren en als ze aankloppen, zeg dan dat je alleen thuis bent en dat je geen sleutel hebt, dus dat je ze niet kunt openen,» zei Savo tegen zijn zus.

Bij het huis sprongen de vrijwilligers van hun fietsen en omsingelden het huis. In paniek gooorden ze hun fietsen gewoon op de grond.

«Open, open!» schreeuwden ze en bonkten op de deur. Het bonzen werd steeds heviger. Omdat ze de deur niet konden openen, drongen ze met geweld de deur open. Moeder en haar dochters, 15-jarige Olga en 11-jarige Minka, wachtten hen in de keuken. Olga probeerde te ontsnappen via het raam, maar ze trokken haar terug en begonnen haar te mishandelen, daarna ook haar moeder.

«Waar zijn de partizanen? Waar is Savo? We weten goed dat hij vannacht thuiskwam,» vroegen ze steeds weer.

De veldwachters stonden in de aangrenzende kamer klaar voor de strijd. Een tijdlang hoopten ze nog dat de vrijwilligers zouden vertrekken, maar plotseling vlogen de deuren open. Op de drempel stond de commandant van de Domžalstekening, Peter Cerar, die met zijn ogen dicht een rafal van zijn automatisch geweer in de kamer liet vallen. Vanuit de hoek klonk Savo's automatisch geweer. Cerar raakte ernstig gewond en viel op de grond. De vrijwilligers die achter hem stonden, trokken hem terug naar de wachthut. Na de schoten kwamen de vrijwilligers die de partizanen in de bovenverdiepingen zochten, de trap op. Savo probeerde zijn wapen te laden, maar de kogel werkte niet en bleef in de loop.

De strijders openden het raam, gooiden een bom en sprongen daarna naar buiten, waar ze zich terugtrokken richting Bistrica. Tijdens hun terugtrekking werd Savo gewond aan zijn rug, maar hij kon nog lopen. Erger was de verwonding van Ivan Zorman-Dušan uit Bukovica bij Vodic, die een actief jonge vrijwilliger was. Een dumdumkogel raakte hem in zijn knie. De veldwachters wilden hem meenemen naar het bos, maar hij weigerde en zei dat ze gewoon verder moesten en zichzelf redden, omdat hij geen hulp meer had. Hij trok zijn pistool en schoot zichzelf in het hoofd.

Bij Hrastar op Rudnik werden Savo's gewonde oor en rug verbanden. De volgende dag leerden ze van de boeren dat Dušan niet dood was, maar zichzelf had geschoten. De boeren die in de buurt een weiland hadden, vroegen om hem ergens te verbergen. Tussenwhile kwam een Duitse patrouille en doodde hem. De vrijwilligers wraakten zich op Savo's 47-jarige moeder Marija en zijn 15-jarige dochter Olga. Ze bonden hen aan een wagen waarmee ze de gewonde commandant naar Domžale brachten. Bij de begrafenis van Cerar werden ze in Domžale ingesloten. Ze werden gemarteld. Na de begrafenis brachten ze hen naar de Kamnische Gestapo, waar ze na de martelingen werden vermoord. Voor het tragische lot van zijn moeder en zus leerde Savo pas na de oorlog.

Jože Vidic, Sedem krst za Ronkarjevo družino, Ljubljana: Založba Borec, 1978, str. 374–376.»28. AVBELJ Marija, geboren in 1897 in Domžale.

In de herfst van 1944 werd ze door de domobranci uit Domžale als moeder van de commandant van de lokale VDV-eenheid Alfonz Avbelj-Sava eerst gemarteld en daarna samen met haar dochter vermoord. 29. AVBELJ Olga, geboren in 1929, activiste van de OF. (Bron: Jože Vidic, Zeven kruisen voor de Ronkar-familie, blz. 376)

Silvo Grgič, De misdaden van medewerkers van de bezetter, tweede deel, Gedode activisten en sympathisanten van de Osvobodilne fronte en andere Slovenen, Ljubljana. Društvo piscev zgodovine NOB Slovenije, 1997, blz. 29.

Gravenregister Domžale, Homec /no_think

»28. AVBELJ Marija, geboren in 1897 in Domžale.

In de herfst van 1944 werd ze door de domobranci uit Domžale als moeder van de commandant van de lokale VDV-eenheid Alfonz Avbelj-Sava eerst gemarteld en daarna samen met haar dochter vermoord. 29. AVBELJ Olga, geboren in 1929, activiste van de OF. (Bron: Jože Vidic, Zeven kruisen voor de Ronkar-familie, blz. 376)

Silvo Grgič, De misdaden van medewerkers van de bezetter, tweede deel, Gedode activisten en sympathisanten van de Osvobodilne fronte en andere Slovenen, Ljubljana. Društvo piscev zgodovine NOB Slovenije, 1997, blz. 29.

Gravenregister Domžale, Homec