Franjo Dular

Zijn diep overtuiging en hartelijkheid heeft hij uitgeleefd in een aantal gedichten gewijd aan zijn vaderland, vrijheid en moeder. Hij was aan zijn moeder verbonden, hij vertrouwde haar toe dat er op Pohorje een Spaans strijder was gekomen die nodig had een gevoel van gevecht van de mensen. In november 1942 heeft hij zich aangesloten bij de commandant Franz Rozman-Stanet. Hij werd een strijder van de Pohorski bataljon. Op 27 november 1942, tijdens een sterke Duitse offensief, is hij in een woest gevecht op de Lepenarci geraakt in zijn buik, gevangen genomen en mishandeld. Hij viel als een van de eersten van de Pohorski bataljon - de eigenaar uit de Mislinjska dal.

Ludvik Pušnik, Po poteh spomina, blz. 25

Een paradox is dat Dular een geheugenplaats heeft in het bos bij Pesnik waar hij geraakt is, in Ribnica op het begraafplaats een grafmonument, waar hij is begraven, zijn laatste resten na de overtocht zijn op het begraafplaats Šentjanž bij Dravograd, maar zonder grafmonument. Op het nieuwe grafmonument staat alleen zijn moeder.