Gedenksteen voor dwangarbeiders en -arbeidsters op de Kapruner Friedhof

De gedenksteen op de kerkhof van de parochiekerk Kaprun herinnert aan de dwangarbeiders en -arbeidsters die tijdens de NS-tijd werden uitgebuit en vermoord of tijdens de bouw van de stroomkrachtcentrale Kaprun op grond van de onmenselijke behandeling dodelijk ongelukkig werden. Tussen 1939 en 1944 werd hier 33 civiele arbeiders en -arbeidsters, dwangarbeiders en -arbeidsters en oorloggevangenen begraven. Eerste plannen voor de bouw van een stroomkrachtcentrale in de Hohen Tauern bestonden al tijdens de oorlogstijd, maar deze werden nooit uitgevoerd. Na de "aanhechting" in maart 1938 namen de national-socialisten deze plannen over; de bestaande energiereserves moesten worden gebruikt voor de oorlog- en wapenindustrie. De eerste spade in de grond – uitgevoerd door Hermann Göring – vond al in mei 1938 plaats; gepland was een bouwtijd van tien jaar. Er kwamen steeds weer doden, veroorzaakt door lawinen of steenschop; ongelukken door onvoldoende uitrusting en de slechte lichamelijke toestand van de arbeiders en arbeidsters waren ook niet zeldzaam. De stroomkrachtcentrale Kaprun werd in 1955 afgerond en wordt vandaag de dag gezien als het symbool van de heropbouw van de republiek na de Tweede Wereldoorlog. Vaak wordt echter de onmenselijke NS-dwangarbeid en de daaruit voortvloeiende doden en vermoorde mensen over het hoofd gezien en vergeten.