Gedenksäule voor dwangarbeiders en -arbeidsters op het Kapruner begraafplaats

De gedenkpaal op de begraafplaats van de parochiekerk Kaprun herinnert aan de dwangarbeiders en -arbeidsters die tijdens de NS-tijd werden uitgebuit en vermoord, of die tijdens de bouw van de elektriciteitscentrale Kaprun om onmenselijke behandeling omkwamen. Tussen 1939 en 1944 werden hier 33 burgerarbeiders en -arbeidsters, dwangarbeiders en -arbeidsters en oorlogsgesneuvelden begraven. Al in de tussenoorlogse tijd bestonden eerste plannen voor de bouw van een elektriciteitscentrale in de Hohen Tauern, maar deze werden nooit uitgevoerd. Na het “Anschluss” in maart 1938 namen de nationaalsocialisten deze plannen op; de bestaande energiereserven moesten worden gebruikt voor de oorlog- en wapenindustrie. De grondlegging – uitgevoerd door Hermann Göring – vond al in mei 1938 plaats; de geplande bouwtijd was tien jaar. Veelvuldig kwamen er doden voor, veroorzaakt door sneeuwval of rotsval; ook ongevallen door onvoldoende uitgerustheid en het slechte lichaamscondition van de arbeiders en arbeidsters waren geen zeldzaamheid. De elektriciteitscentrale Kaprun werd in 1955 voltooid en wordt vandaag de dag gezien als een symbool van de herstelbeweging van de Republiek na de Tweede Wereldoorlog. De onmenselijke NS-dwangarbeid en de daaruit voortkomende doden en vermoorde personen worden echter vaak uit het oog verloren en vergeten.