Denkmal voor sovjetische gevangenen aan het soldatengrafchrift St. Johann/Wolfsberg

On meer dan drie miljoen leden van de Roode Armee omkwamen tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitse krijgsgevangenschap. Dat betekent dat minstens elke derde gevangene hongerig, bevroren, aan een ziekte overleden of werd gedood. Ook in de kampen voor sovjetkrijgsgevangenen op het grondgebied van vandaag's Oostenrijk waren de levensomstandigheden catastrofaal. In het Stalag XVIII A te Wolfsberg broedde in december 1941 een tyfus-epidemie. De cijfers van de daar opgeheven sovjetkrijgsgevangenen daalden tussen november 1941 en 1 januari 1942 van 1.749 af naar 493. Men moet dus aannemen dat meer dan duizend mensen in het kamp aan de ziekte omkwamen. Na verdere verplaatsingen bevonden er zich eind 1942 4.000 sovjetkrijgsgevangenen in het kamp. Het is niet bekend hoeveel van hen de oorlog overleefden. Terwijl de westelijke krijgsgevangenen in het stedelijk begraafplaatschik mis Wolfsberg begraven werden, werden overleden sovjetkrijgsgevangenen op het kampbegrafenisstip St. Johann bij massagraven gestorven. In een herinneringsboek zijn de namen van 356 mensen die hier begraven liggen, vastgelegd. De totale aantal omkomstige is geschat op ongeveer 1.500. De overledenen komen uit alle delen van de Sovjet-Unie, aan hen herinnert de Obelisk, versierd met een rode ster en een plaat met Russische inscripties.