Denkmal voor Sovjetgevangen van oorlog bij de Soldatenbegraafplaats St. Johann/Wolfsberg

Over drie miljoen leden van de Rode Armee zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog gestorven in Duitse oorloggevangenschap. Dat betekent dat minstens elke tweede gevangene is verhongerd, is bevriezend gestorven, is aan een ziekte gestorven of is geschoten. Ook in de kampen voor Sovjetoorloggevangenen op het grondgebied van het huidige Oostenrijk waren de levensomstandigheden catastrofaal. In het Stalag XVIII A in Wolfsberg waaide in december 1941 een tyfus-epidemie. Het aantal daar geïnterneerde Sovjetoorloggevangenen daalde tussen november 1941 en 1 januari 1942 van 1.749 naar 493. Men moet dus aannemen dat veel meer dan duizend mensen in het kamp aan de ziekte zijn gestorven. Na verdere toelatingen bevonden zich eind 1942 4.000 Sovjetoorloggevangenen in het kamp. Hoeveel van hen de oorlog overleefden, is niet bekend. Tijdens de westalliantenoorloggevangenen werden begraven op de stadspoort Wolfsberg, terwijl overleden Sovjetoorloggevangenen werden begraven op het kampklooster St. Johann in massagraaven. In een gedenkboek zijn de namen van 356 mensen, die hier begraven liggen, opgenomen. Het totale aantal doden wordt geschat op ongeveer 1.500. De overledenen kwamen uit alle delen van de Sovjet-Unie, aan hen herinnert de obelisk, die voorzien is van een rode ster en een tafel met Russische inscriptie.