Gedenktafel voor de bouwgeschiedenis van het landhuis (Gauhuis) Innsbruck

Vanwege de ruimtebeperkingen besloeg de Tiroler Gauleiding zonder overleg met Berlijn in 1938 de bouw van een Gauhuis. De ideenwedstrijd wonnen de broers Walter en Ewald Guth. Ze stelden een vier verdiepingen tellende, monumentaal uitgerichte centrale bouw voor, bepaald door een symmetrisch opgestelde zuidgevel met een hoog en uit de vlucht uitstekend middenrisalit. De concav gespannen zijgevels volgden de idee van de „Abstraktie van een opvliegende adelaar“. Vele ingrepen veranderden de bouw ten voordele van een NS-klassicisme. In het Gauhuis waren uitsluitend dienststellen van de NSDAP ondergebracht. Al op 6 mei 1939 vond de eerste feestelijke opening plaats, drie maanden later werden kantoren bezet, eind 1941 was de bouw voltooid. Een deel van de totale kosten werd gedekt door de verkoop van het Canisianum dat was afgenomen bij de Jesuitenorde en indirect ook drie arische eigendommen. Voor de Berlijnse centrale instellingen was het Gauhuis een mislukking. Zijn officiële benaming was daarom alleen Landhauserweiterungsbau, een opening bestond niet. De Tirolse landelijke regering verhuisde in 1955 daarheen. Na kritiek van de publicist Markus Wilhelm besloot de landelijke regering in december 2018 de uitstelde opwerking van de bouwgeschiedenis. Een expertencommissie presenteerde in september 2020 het onderzoeksjournal van Christian Mathies en Hilde Strobl. In april 2021 bracht de landelijke regering een herdenkingsplaatje met een tekst van de landelijke archivaris Christoph Haidacher aan in de ingang van het Landhuis.