Concentratiekamp Rižarna, Triest, Italië

Een gebouw met een groot muur, een zeer smal overgang en hoge muren. Wanneer men het centrum van het kamp bereikt, ontstaat een indrukwekkende uitzicht op wat in werkelijkheid daar gebeurde. Waar nu marmerplaatjes en een muur met schijnwerende deuren staan – waar de as van de verdronken kampbewoners is opgeslagen – als men zich naar het zuiden keert, dan is de silhouet van de rookpluim van de rook van de verbrande mensen te zien. In elke van de gebouwen zijn cellen bewaard gebleven waarin de kampbewoners woonden, waarvan sommigen op de dood wachtten en verbrand werden, anderen gingen naar grotere kampen van dood. Voor de uitgang is de cel van de dood.

Hier zijn 3.000 tot 4.000 gevangenen overleden. Op 29 april 1945 minnen de nazi's de crematorium.

De museum is op 24 april 1975 geopend.

LSI, 1: 148

"Rižarna" /Risiera di Trieste/ kreeg zijn naam van de vroegere riželuscherij, die in de grote donkere gebouwen was. De Duitsers maakten tijdens de oorlog uit de Rižarna het enige vernietigende concentratiekamp (met crematorium) in Italië. De Rižarna heeft honderden partizanen, onvermogende gevangenen, mannen en vrouwen, vooral Slovenen, Kroaten en Joodse mensen, opgesloopt. Nu is de Rižarna een Italiaanse nationale herdenkingsplaats (Monumento nazionale). Delegaties uit de Republiek Slovenië brengen elk jaar op 31 oktober een gebedsdienst uit voor de slachtoffers.

Bron: Spomeniki v Avtonomni deželi FJK, Tomaž Pavšič, Trst 1997