Bašeljsko sedlo

De staf van de Kokrški eenheid was, samen met de tweede bataljon van deze eenheid, niet ver van
het Baselsch zand.

De Duitsers vielen het bataljonstafelkamp op 13 juli 1942 rond de vierde uren
ochtend aan. Hierdoor was er op het Baselsch zand, Kališča, Zaplati en elders
tijdens de ochtend al een volle Duitse bevolking, op wie drie werden gestoten op
dezelfde dag rond de middag, toen ze vanaf de vlakte boven Kranj rechtstreeks
naar het Baselsch zand kwamen.

Rond het zuidelijke deel van het zand arriveerden vier strijders rond de middag.
Die waren:
Franc Vodopivec - Ciril, lid van de PK KPS voor Gorenjsko en vorige secretaris van
de okrožni komitee KO Kranj, Boris Ručigaj, de nieuwe jonge okrožen secretaris
die Franc Vodopivec had ingevoerd in het werk (beiden uit Kranj), de leidende Miha
Bizjak uit Trboj en de boodschapper van de staf van de eerste groep van de eenheid
Ivan Pogačnik - Ivko. De eerste twee werden door de staf van de eerste groep van
de eenheid en de PK KPS voor Gorenjsko gestuurd om de Kokrški eenheid te
ondersteunen, daarna zouden ze verder gaan om de Kamniška te helpen.

Omdat ze ’s ochtends nog ver van de plek waren, hoorde ze het ochtendvuur op de
heuvel niet. Ze wisten ook niet dat de Duitsers op dat moment al in de hellingen
van Storžič waren, dus naderden zonder zorgen de heuvel.

Op het Baselsch zand was er al sinds lang een hek geweest dat de overgang van
Jelendola naar de zuidelijke hellingen van Storžič beperkte. Aan de zijde waren er
op meerdere plekken houten planken geplaatst.

Een klein stuk onder de top, onder het Baselsch zand bij de overgang van het hek
werden de Duitse mitrailleurs, die in de positie waren, met een rafal neergeslagen.
Drie waren bij de gelegenheid dood - Franc Vodopivec - Ciril, Boris Ručigaj en de
leidende Miha Bizjak, de boodschapper van de staf van de eerste groep van de
eenheid Ivan Pogačnik - Ivko raakte gewond, maar viel later, in 1943, ook
terug.

Miha Bizjak was uit Trboj.

Vodopivec - Ciril was geboren op 27. 8. 1913 in Petelinje op Notranjsko. Hij was
werknemer en al voor de oorlog lid van de KP en een gevaarlijke strijder. Hij viel
nog voor zijn 29e verjaardag.

De derde, Boris Ručigaj, was nog veel jonger, want hij was geboren op 8. 7. 1923 in
Kranj, dus hij viel pas op 19 jaar. Hij was uit een bekende kranjske familie
sodavici. Zijn broer Božo, vooroorlogse skojevec, viel al in december 1941 in de
Poljanska dolina als partizaan. Boris was altijd een vrolijke jongen, vriendelijk
en werknemer. Hij was een uitstekende schaatsers, een groot talent in de alpene
disciplines, waar hij met Tinček Mulej worstelde, en werd als jonge landelijke
kampioen in het springen. De oorlog brak al dat af en Boris ging met zijn broer
Božo direct in de NOB. Op 19. 2. 1942 vluchtte hij voor zijn arrestatie naar de
partizanen en werd eerst lid van de Selška che. Op 27. 3. 1942 werd hij in de
slag boven Crngrob zwaar gewond in zijn dijen, maar bleef hij tijdens de
herstelperiode actief op het veld. Daarna werd hij che politkomisar, lid van het
okrožni komitee KPS Kranj en werd hij al in januari 1942 lid van de KPS.

De Ručigaj familie werd op 6. december 1942 uit hun huis gedwongen om te vertrekken
om ze te deporteren. De vader Ernest Ručigaj weigerde te onderwerpen, daarom
schoten de gestapofficieren hem op het huisdeur, de moeder en dochter Vero en Nado
werden naar Goričane en verder naar Duitsland gevoerd. De oudere Vera vluchtte in
1944 uit de ziekenhuis van de koroške partizanen. De zoon Božo viel op 25.
december 1941 op het Lavtarsko vrh in de strijd met de Duitsers, Jože Ručigaj, de
neef van Božo en Boris, werd op 19. maart 1944 op de Rupi onder Ovčanov trak
verdood.

Monumenten van de NOB in de gemeente Kranj, blz. 57-58.

Vodnik over de partizanenpaden, Ljubljana: Borec, 1978, blz. 217.

Planinski vestnikDe plošča is gemaakt door de gemeenteraad van ZB NOV Kranj in samenwerking met het Planinsko društvo Kranj. De plošča is gemaakt volgens het ontwerp van architect Nandeta Jocifa. De auteur is Črtomir Zorec. De herdenkingsplaat is op 1 augustus 1953 onthuld.

EŠD 15817