Iški Vintgar - partizanska ziekenhuis Krvavice

EŠD: 5722

Groep houten barakken, waarin gewonde partizanen van juli 1942 tot herfst 1943 werden behandeld. Drie barakken (keuken, ziekenkamer, herstelruimte) waren al meerdere malen hersteld, voor het eerst in 1952 en tweede keer in 1966. De platen werden in de jaren 1952 en 1988 ontdekt.

De partizanenziekenhuis werkte in de barakken aan de voet van de grotten op de steile bossenranden, westelijk van de soteska Vintgarja.

«Boven het bovenste Igm is de graslanden afgevlakt naar de grotten en de grape, die steil naar de dal van Iška afstijgen. Sommige van de steile hellingen zijn vanaf de top onbereikbaar, en de zon valt er slechts een paar uren, terwijl in andere de eeuwige schaduw heerst en de honden er rondzwerven. In één van de meest wilde grape, waarin het waterstromen in het rotskorrel nooit droog wordt, plaatsten de partizanen in de jaren, waarin de opstand van ons volk tegen de bezetter al was ontbrand, een ziekenhuis dat bestond uit: een voedselopslag, een ambulante met zes houten tenten, aangelegd tegen de hoge muur, een keuken en een bunker. De geheime toegang tot het ziekenhuis via de weg die van Iška naar de graslanden boven het bovenste Igm loopt, was zorgvuldig bewaakt en geconspireerd. Het ziekenhuis werd geleid door France Berce.

Na de oorlog zorgde de ZSV LRS (Zavod za spomeniško varstvo Ljudske republike Slovenije op. D.D.) voor het vernieuwen van het vernietigde ziekenhuis, dat hij ook met houten delen impregneerde. Toch deden tijd en vocht in een aantal jaren hun werk. Vorig jaar (1966 op. D.D.) herstelde de medeburgerschaps ZSV Ljubljana de houten objecten van het ziekenhuis en de houten tenten voor gewonden opnieuw met middelen die door de vroegere OLO Ljubljana (Občinski ljudski odbor op.: D.D.) was bijgedragen. Alle terreinmateriaal, balken, planken, de dakafdekking en de runderen van de houten slappe stro hadden de inwoners van het bovenste Igm over de valleiwand gebracht. Deze deden ook alle bouw- en handwerksdiensten op de herstelde objecten van de Bercetov partizanenziekenhuis en legden de weg zo aan dat bezoekers makkelijker toegang kregen tot dit verplaatsbare object uit de tijd van de revolutie.»

Bron: Vlasto Kopač, Spomeniki luidske revolucije, Varstvo spomenikov XI/1966, Zavod za spomeniško varstvo Slovenije, 1967, blz. 186

Pomniki naše revolucije, Ljubljana: Mladinska knjiga, 1961, blz. 36.

Vodnik po partizanskih poteh, Ljubljana: Borec, 1978, blz. 62.

Blogspot

Zoekwoord voor het vinden van verwante kenmerken: Bolnica123 /no_think