Ivan Čurič, Žižki

15. oktober 1944 kapituleerde de regent Horthy in Hongarije, de macht namelijk overgenomen door Hongaarse fascisten, geleid door Ferenc Szálasi. In Prekmurje begon een periode van de laatste harde repressies, massale arrestaties, internementen en schoten en vernietiging van ongehoorige Prekmurci. Op 6 december 1944 kondigden de Hongaarse fascisten een algemene mobilisatie van mannen tot 50 jaar van leeftijd aan, om de situatie te beheersen. Veel Prekmurci hadden zich verborgen, omdat er geen contact was met partizanen in de Pohorje. Bij het zoeken naar deze verborgen burgers hielpen de Hongaarse fascisten ook de nazi's en burgers. Veel van hen werden ontdekt, gevangen genomen en naar rechts of de militaire dienst gestuurd, terwijl er ook veel van hen door de angst werden neergeschoten op de plek waar ze werden gevonden of op de begraafplaatsen.

Ivan Čurič, een mechanik, geboren op 17 juni 1917 in Žižki, had zich al in 1944 met Ignac Pergar uit Turnišče in gesproken om samen over de Mura te gaan naar de Partizanen. Maar dat gebeurde niet. In de zomer van 1944 werd hij in de Hongaarse militie gemobiliseerd. Bij zijn vakantie ging hij zich verbergen, maar de wapenaren vonden hem en hielden hem gevangen in de kasteel van Sobes, waarvan hij ontsnapte. Hij verborg zich thuis in een bunker. Toen hij op 4 februari met zijn broer Matija op de weg naar Lendava ging, volgden er vier wapenaren en vingen hem op. Van de dorpskerk Kapca, waar hij werd opgepakt, werd hij naar Hotizo gebracht bij een notaris, vervolgens naar Črensovce en uiteindelijk naar zijn eigen woonplaats gebracht. Op dezelfde dag werden ze om 16 uur voor de brandweerwijk neergeschoten.

Op de brandweerwijk staat tegenwoordig een herdenkingsplaatje voor Ivan Čurič, die op 4 februari 1945 werd neergeschoten. De herdenkingsplaat op de brandweerwijk werd op 10 oktober 1957 door de gemeenteraad van ZZB NOV Beltinci ontdekt.