Gestapovski zapori in Dravograd

Gevangeniscellen en granietmonument met een grafsteen van de doden tijdens de NOB en een herdenkingsplaat uit het jaar 1958.

EŠD 7459.

Herdenkingsmonumenten van onze revolutie, Ljubljana: Mladinska knjiga, 1961, blz. 208.

Matija Matvoz: Spomenik en grafsteen van de doden tijdens de NOB

Van de herfst van 1942 tot en met het einde van de Duitse capitulatie was de ruimte van de huidige gemeenschapsgebouw in Dravograd een Gestapo-centrum, waar het nazistische geweld werd uitgevoerd. In de kelder waren er oorspronkelijk vier gevangeniscellen, in 1944 werden er nog vijf toegevoegd. Op de ijzeren deuren zijn de tekstfragmenten bewaard: 1.Zelle, 2.Zelle, 3.Zelle, 4.Zelle en 5.Zelle. De laatste was de ergste, daarom heette ze "de cel van de dood". Ze had geen ramen, er stroomde water naar binnen via de leidingen en het was koud. In de eerste, tweede en derde cel zijn enkele handtekeningen, ijzeren voorwerpen en andere verklaringen bewaard, die de gevangenen met hun nagels of scherpe voorwerpen op de muren schreven. In de teksten vinden we ook cirilica, wat bewijst dat de gevangenen ook gevangenen uit Rusland waren, namelijk diegenen die bij de bouw van de hydro-elektriciteitscentrale op de Drava hadden geholpen.

Het ergste gebeurde in het Gestapo-kantoor in Dravograd in 1943. Zijn uitstraling bereikte de hele Mislinjska, Mežiška, Dravska, Laboška dal en Podjuna.

Op het centrale herdenkingsmonument van de NOB en op de plaat boven de Gestapo-grafsteen staat dat hier de resten van 17 koroške helden uit 1919 en 1920 en 42 helden, talen en martelaren van de NOB uit de jaren 1941 tot 1945 rusten. Hun laatste rustplaatsen zijn overgebracht van het begraafplaats in Dravograd en van de veldslagen in Podklanc, van de moordplaatsen in het donkere bos, in het Dularje bos en van de tuin van de Gestapo-martelkamers in Dravograd.

Bron: Ludvik Pušnik, Po poteh spomina.

Vaste tentoonstelling Gestapovski vangers: Bron